Szelmowy Jar

Za egzemplarz do recenzji ogromnie dziękuję Wydawnictwu RM Czy zastanawiasz się czasem, co takiego stanie się po śmierci twojej lub kogoś bliskiego? Nie pytam tu o aspekt metafizyczny, lecz o kwestie nieco bardziej przyziemne. Bo, co tu kryć, pewnego dnia odejdzie każdy. Swego czasu Benjamin Franklin powiedział, że na tym świecie pewne są tylko śmierć i podatki. Terry Pratchett, nieżyjący już autor powieści z uniwersum Świata Dysku (i nie tylko), natomiast podkreślał, że podatki są gorsze, bo śmierć nie trafia się co roku człowiekowi. Cóż, zaczęliśmy humorystycznie, bo temat śmierci i umierania zazwyczaj próbujemy oswoić sobie żartami, mimo że sama kwestia straty kogoś bliskiego jest doświadczeniem trudnym, a myśl o własnym odejściu nieraz paraliżuje. Temat jednak przydałoby się oswoić. I tu, całe na czarno, wchodzą dwie autorki związane z branżą funeralną: Małgorzata Węglarz (autorka reportaży przybliżających tematykę śmierci) oraz Agnes Tołoczmańska (edukatorka, ...

"Jak dawniej leczono" - czyli o tym, że jabłko dziennie niech trzyma medyka z dala ode mnie

Jakie są bolączki współczesnej medycyny? Wydaje mi się, że wielu wskaże długie, wręcz wielomiesięczne kolejki do specjalistów oraz wzrastającą odporność na leki. Niemniej jednak medycyna stoi na całkiem niezłym poziomie. Wiele chorób daje się wyleczyć, a pacjenci w większości przypadków otrzymują adekwatną do schorzeń pomoc. Fajnie żyć w takich czasach. Jednak ta (zdawałoby się) idylla rodziła się przez lata w „bulu i nadzieji”, jak to kiedyś pewna głowa państwa zawarła w liście kondolencyjnym. O tych właśnie narodzinach współczesnej, można powiedzieć, w ogromnym stopniu bezpiecznej, medycyny pisze Nathan Belofsky w książce „Jak dawniej leczono. Czyli plomby z mchu i inne historie”. Od razu ostrzegę, że wspomniany tytuł nie jest książką o zielarstwie, mimo że w tytule zawarta jest nazwa rośliny o leczniczych właściwościach. „Jak dawniej leczono” to raczej krótki przekrój przez burzliwe dzieje medycyny konwencjonalnej w poprzednich epokach. Tak burzliwe, że można by je zaklasyfiko...

O zabawie konwencją, kreatywności i Wilczej Dolinie - wywiad z Martą Krajewską

Cześć, dziś przychodzę do Was z wywiadem, który jakiś czas temu miałam przyjemność przeprowadzić z Martą Krajewską. Niestety czynniki zewnętrzne sprawiły, że tekst możecie przeczytać dopiero teraz. Niemniej jednak zapraszam Was do lektury i poznania Marty bliżej oraz do dowiedzenia się nieco o jej twórczości. Nie przedłużam :) MG: Cześć, na wstępie pozwolę sobie złożyć gratulacje z okazji zdobycia Złotego Płomienia Kultury za najlepszą książkę rozrywkową dla „Wezwijcie moje dzieci”. Być może emocje po powrocie z konwentu SLAVNI trochę opadły, ale jakie są Twoje wrażenia z tej imprezy? MK: Och, to była świetna impreza! Klimat skansenu, zapach ognisk, muzyka, ludzie… było wszystko, co lubię. Udała się nawet pogoda, a ona jest zawsze największą niewiadomą. Bardzo dobrze zorganizowana impreza, ze świetnym klimatem. Mam nadzieję że to początek nowej tradycji, że będziemy się spotykać w Chorzowie co roku, na kolejnych edycjach SLAVNI. Co do samej nagrody, to tak naprawdę p...

Zgłoś nadużycie

Obsługiwane przez usługę Blogger